BLOG

17/10

Hoe Gabriela de strijd met de groeiende politieke vervolging aangaat

De aanhoudend afgekondigde krijgswet op het Filipijnse eiland Mindanao heeft de politieke vervolging van organisaties die kritisch zijn voor het regime van president Duterte doen toenemen.

Het Gabriela Crisis Center in General Santos City is reeds vele jaren een toevluchtsoord voor vrouwen die slachtoffer geworden zijn van geweld door hun echtgenoot maar ook door de overheid. Om die reden is het centrum een blijvend doelwit van militaire inlichtingsoperaties geworden terwijl de vervolging en aanvallen op progressieve organisaties zoals Gabriela blijven toenemen, zeker nu Mindanao onder de krijgswet bestuurd wordt.

In 2017 heeft president Duterte de krijgswet afgekondigd in Mindanao vanwege aanhoudende gevechten tussen regeringstroepen en IS-geïnspireerde groeperingen in Marawi City. Daarna heeft het congres, op verzoek van de president, de krijgswet tot eind dit jaar verlengd. Progressieve verenigingen zijn bezorgd dat deze verlenging de voorloper is van een autoritair bewind.

Sinds de afkondiging van de krijgswet hebben Gabriela-leden al vaak agenten van de geheime dienst gezien die de activiteiten in het centrum in het oog hielden.

“Terwijl Gabriela’s leden zich dagelijks inzetten in de strijd tegen laster en militaire pesterijen, blijft ons centrum niet gespaard van ‘red-tagging’ (het bestempelen van critici van de regering en activisten als vijanden van de staat) en militair toezicht,” zegt Gina, lid van de Gabriela afdeling in General Santos.

Maar deze politieke vervolging heeft Gabriela’s leden niet verzwakt in hun toewijding voor de strijd om hun rechten. Via het capacity building programma van Viva Salud is Gabriela blijven weerstand bieden aan de pogingen van de regering Duterte om het terechte protest en de strijd om land, levensonderhoud en democratische rechten van vrouwen te verstikken. Hoe bieden ze het hoofd aan het vervelende toezicht en de pesterijen? Naast hun regelmatige mobilisaties en protestacties wijzen ze overheidsinstanties en lokale ambtenaren voortdurend op hun verplichtingen aan de bevolking.

Een emanciperend initiatief

Recent nog hebben de vrouwen de MAWFA (Mabuhay Agricultural Workers and Farmers Association) opgericht waardoor landbouwarbeiders en kleine boeren steun kregen via het hulpprogramma van het departement Landbouw.

“Hiermee willen we bewijzen dat we geen vijanden van de staat zijn, zoals de president en het leger beweren,” zegt Myra, die lid is van de associatie.

Opmerkelijk is dat het de vrouwen waren die het initiatief namen om MAWFA op te richten en dat ze hun echtgenoten daarna overtuigden mee te doen. De vrouwen nemen het leiderschap in de organisatie op en werken aan hun capaciteit om met praktische behoeften om te gaan terwijl ze ook strijden voor het verwezenlijken van strategische doelen.

De associatie slaagde erin versnipper- en maalmachines te kopen voor het verwerken van “afgekeurde” bananen tot veevoeder. In banaan exporterende landen zoals de Filippijnen worden bananen die niet voldoen aan normen van afmetingen en kwaliteit afgekeurd. Deze “afgekeurde” producten zijn een goede bron van koolhydraten voor vee.

De associatie koopt de afgekeurde bananen van verschillende verpakkingsbedrijven in regio’s waar aan commerciële bananenteelt gedaan wordt. Het proces om van bananen veevoeder te maken is niet eenvoudig en collectieve acties spelen er een belangrijke rol in. Voordat de bananen in de machines versnipperd en vermalen kunnen worden moeten er grote hoeveelheden met de hand in kleine stukken gesneden en meerdere dagen in de zon te drogen gelegd worden.

“We moeten plannen en samenwerken om het werk tot een goed einde te brengen. Het proces kan niet slagen zonder coördinatie en samenwerking,” zegt Gina.

Het nieuwe project onderstreept het belang van zich te organiseren om vrouwen meer controle over hun levens te geven. Bovendien stellen de vrouwen, door hun gemeenschappen te leiden, de patriarchale gender stereotypes in vraag en herdefiniëren ze hun rol in de gemeenschap.

“Dit project bewijst dat vrouwen zich kunnen verenigen en leiding kunnen geven. Onze echtgenoten steunen dit project niet alleen, ze doen ook mee en hebben er geen probleem mee dat wij de leiding over hen hebben,” zegt Maria.

De meeste mannen hier hebben geen gronden te bewerken en werken als seizoenarbeiders in de landbouw. Ze moesten er dan ook geen twee keer over nadenken om bij de associatie te komen die hun vrouwen opgericht hadden. Dit is erg ongewoon, want in vele landelijke gebieden gelden nog feodale regels en stellen mannen het vermogen van vrouwen tot deelname aan de politiek en leiderschap in vraag en beschuldigen ze hen ervan de huishoudelijke taken te verwaarlozen.

“We stonden erop van het crisiscentrum ons productieterrein te maken om de valse beschuldigingen van het leger dat het centrum gebruikt wordt door groepen die de regering willen omverwerpen te ontkrachten. Als we hen het centrum nog eens zien surveilleren vragen we hen gewoon een handje te helpen” grapt Gina.

 

470 keer gelezen