BLOG

24/01

De aanstormende generatie

Sinds de pittige storm, die hier gelukkig geen overstromingen aanrichtte zoals op de Westbank, hebben we nu al bijna twee weken prachtig weer. De zee strekt zich kalm uit en er hangen alleen een paar mini-wolkjes in de blauwe hemel. Het zonlicht is hier heel intens. Vorig jaar tijdens een korte trip naar Jerusalem was ik in Tel Aviv ook al verbaasd over de felheid van de zon.

Sinds de pittige storm, die hier gelukkig geen overstromingen aanrichtte zoals op de Westbank, hebben we nu al bijna twee weken prachtig weer. De zee strekt zich kalm uit en er hangen alleen een paar mini-wolkjes in de blauwe hemel. Het zonlicht is hier heel intens. Vorig jaar tijdens een korte trip naar Jerusalem was ik in Tel Aviv ook al verbaasd over de felheid van de zon. Ik dacht dat het kwam door de reflectie van al die gigantische witte gebouwen, maar 80 km naar het zuiden blikkert de zon dus even straf over Gaza. Deze regio is bedoeld als een paradijs aan de Middellandse Zee, met vruchtbare heuvels landinwaarts. Wandelend door overbevolkt Jabalya voelt het bijna ironisch hoe de zon al die smalle steegjes en rondslingerende vuiligheid met haar helle stralen belicht.

 Het gemoed van de mensen is, zoals het mijne, sterk weersafhankelijk. Tijdens de storm was de sfeer niet zo vrolijk. De stroomonderbrekingen waren langer en het gedonder deed de kinderen weer aan bommen denken. Nu de zon schijnt zie je overal groepjes mannen keuvelen op plastiek stoelen op de stoep. Pasgetrouwde koppeltjes wandelen hand in hand door het centrale parkje of langs het strand. Ik zie heel veel vrouwen in niqab op straat, ruw geschat 1 op 4. Het is een cultureel verschijnsel, maar sinds het regeren van Hamas toch wel toegenomen. Ik breng uiteraard respect op voor ieders persoonlijke overtuiging. Toch kan ik er niet aan doen dat ik telkens ik zo'n volledig gesluierde dame zie een ongemakkelijk gevoel krijg. Zou ze die sluier ook dragen als ze zoals haar broer naar de unief had mogen gaan? Of als de scholen hier gemengd waren? Zowel de mannen als de vrouwen leggen uit dat het dragen van de niqab een vrije keuze is voor iedere vrouw. Hoe vrij is je keuze als de ganse familie, de buurt en zelfs de overheid toekijkt?

 

 Deze week was het hectisch op het bureau van de Union. Sinds ik vier dagen per week consultatie heb in Beit Hanoun en de andere twee in Jabalya echografieën doe, kom ik er niet meer zo vaak. Ik probeer toch af en toe wat vroeger naar Gaza terug te keren om verslag uit te brengen aan Jehan en Dr. Yousef en om op de hoogte te blijven van de planning bij UHWC. Maandag waren ze druk verwikkeld in interviews met kandidaten voor een nieuwe post als coördinator van het “popular achievement”-programma. Dit programma gaat sinds een paar jaar door in de vier culturele centra. Jongeren van 14 tot 17 jaar krijgen een training om de problemen in hun buurt in kaart te brengen met enquêtes bij de bevolking. Daarna leren ze hoe ze de resultaten aan het wijkcomité kunnen presenteren en samen kunnen werken aan mogelijke oplossingen. In Nusseirat werd er vorig jaar bijvoorbeeld gratis bijles georganiseerd voor leerlingen met moeilijkheden. Dit programma is heel populair. Ouders zijn er van overtuigd dat hun kinderen een betere kans maken op de arbeidsmarkt en aan de universiteit als ze deelnemen. Voor de culturele centra is het een ideale bron van nieuwe vrijwilligers.

 

 Woensdag was er de tentoonstelling georganiseerd samen met Creart, een Spaanse NGO die de vrijwilligers van UHWC sinds enkele jaren training en financiële ondersteuning geeft in creatieve therapie voor kinderen. Het was hard werken om alles op tijd op poten te krijgen. Zelfs Mohammed, die doorgaans alles onder controle heeft, liep er deze week wat gestresseerd bij. Maar het resultaat was schitterend. De kleurrijke kinderwereld werd op een originele, artistieke manier tentoongesteld (zie foto's). Moeders en kinderen kwamen per bus toegestroomd uit heel Gaza, elk centrum was vertegenwoordigd met een delegatie. Er was een diploma-uitreiking voor de vrijwilligers en de kinderen renden dolenthousiast op en af tussen hun eigen kunstwerken en de tafel met koekjes voor de receptie. Een aantal lokale journalisten van radio en TV waren ook op de afspraak. Dit soort initiatieven laat een ander Gaza zien, waar talent ontwikkeld en gewaardeerd wordt en waar men zich vol hoop op de toekomst richt.

 

 Het was echt wel de week van de kindervreugd. Na de examens begin januari had de schoolgaande jeugd twee weken vakantie. In de culturele centra ging tien dagen lang het “winterkamp” door. Elke dag van 8.30 tot 13u konden in Beit Hanoun 75 kinderen van 6 tot 12j meedoen met allerlei activiteiten, met op het einde van het kamp uiteraard een feest. Ik vond het de voorbije week zalig om voor de consultatie even boven te gaan loeren hoe de animatoren die bende drukke kinderen amper stil kregen. Mijn scoutsjaren kwamen me levendig terug voor de geest. Het thema van het kamp was “hygiëne voor gezondheid”. De kinderen werkten samen aan toneelstukjes, gedichten en liedjes over handen wassen, tanden poetsen, gezonde voeding en een proper milieu. Als je die jongens en meisjes trots met luide stem hun ouders ziet toespreken op het afsluitend feest, krijg je plots hoop voor de toekomst van Palestina. Deze jeugd is klaar om te vechten voor een vrije staat vol gelijkheid, gezondheid en cultuur. Hun gezamelijke energie is het waardevolste tegengif tegen de verdeeldheid en onverschilligheid die hier hardnekkig gezaaid wordt. Dit virus moet zich welig verder verspreiden, ondanks alle gewassen handen.

 

 Tot slot een kort antwoord op de veelgestelde vraag: “Hoe worden de Israëlische verkiezingen in Gaza onthaald?”. Awel, die verkiezingen zijn het grootst mogelijke non-event in Gaza. Niemand spreekt erover, de meesten wisten zelfs niet op welke dag de buren naar de stembus moesten. De Gazaoui discussiëren graag passioneel over hun eigen interne politiek, maar wie er in Israël aan de macht is interesseert hier nagenoeg geen kat. Ik had dat niet verwacht, maar kan wel begrijpen waarom. Het maakt geen enkel verschil voor Gaza. Het ziet er in geen geval naar uit dat de bezetting snel voorbij zal zijn. Dus waarom wakker liggen van het gekwetter in Tel Aviv?

5119 keer gelezen
De aanstormende generatie | Viva Salud

Fout

Er is onverwacht een fout opgetreden. Probeer het later nog eens.