BLOG

23/09

Debout Congolais Nondedju!

Hé, honden van de buren, staar me niet zo aan voor uren.
Bedelende oogjes en uitgemergelde lijfjes.

'Il faut affronter les abeilles pour faire du miel.'

Gillend zwijn, kom tevoorschijn.
Oh, daar, op de moto, poten harmonisch aan elkaar verbonden in de schoot van jouw eigenaar. Hopend dat jouw weg niet meer te lang is en je jouw bestemming snel bereikt.

Meisjes, het kan vreemd lijken maar ik weet niet naar waar kijken.
Badend in de openlucht in het door afval gekleurde water, in de schaduw van de muren van die kasten van huizen.

Oude blanke man, wat denk jij ervan?
Met je grote auto en jouw jonge zwarte welpjes die je telkens weer bekoort met een tedere kus.

Publiek, volgens mij vinden jullie de Congolese muziek niet uniek.
Vreemd het enthousiasme enkel waar te nemen bij Franse deunen.

Jij daar, vrouw op je blote voeten, ik geloof dat ik jou vanbinnen kan horen roepen.
Verwaarloosd een stukje brood etende uit je vuist, als een kind, knieën bij elkaar met je waarneembaar rottende oog, beetje per beetje wegkwijnend naar de dood. Mensen vinden jou gek, het lot zal over jou beslissen.

Spoor, jouw partner trein mocht er niet meer zijn.
Locomotief, je werd aan je lot overgelaten. Jouw geld voor herstel verdween. (Blijkbaar is er nog geen eensgezindheid rond het waarheen.) Transport van goederen en personen werd complex. Met meer dan 11 miljoen inwoners in een grootstad als de jouwe, Congo, Kinshasa, werd het treinverkeer schaamteloos vervangen. Embouteillages, accidents graves, oncomfortabele of losstaande zitjes in volgepropte busjes met gebrek aan vering met de aanwezigheid van een twintigtal warme zweterige lichamen. Motto's bemand door drie personen, zonder helm. Op zoek naar een berijdbaar deel van de weg. Weg van de grondverzakkingen en overstroomde gebieden. Weg van de bandieten die door de politie opgepakt worden. Weg van de vuurhaarden, het smeulende vuilnis. Chauff, Malembe Malembe! (A l'aise non)

Markt, je doet telkens opnieuw mijn ogen open, zo hard dat ik soms moet gaan lopen.
Een berg afval, hiernaast vers versneden kokos te koop op grond. Geitenkoppen en geurende vis langs mijn lichaam heen. Verse groenten, suiker, bloem en kruiden. En Arachides, pindanoten, massa's arrachides. Maman, merci, ik krijg de kans om zelf Pindapasta, Mwambe, te fabriceren. Even better, levende geiten en kippen kan ik kopen om vers van de pers te eten. Persoonlijk verkies ik deze even links te laten liggen en anderen het privilege te laten om te experimenteren.

Experimenteren,
alsook mogelijk met de medische instrumenten die aan het kraam naast de kippen verkrijgbaar zijn. Een stethoscoop, operatiescharen- en messen, instrumenten om gynaecologisch onderzoek uit te voeren en ...

ik ga hier stoppen.

Gelukkig is er het menselijk contact, de dagelijks onverwachte activiteiten, telkens weer nieuwe verrijkende, warme ontmoetingen en plaatsen. En muziek en muziek en muziek die telkens weer rust brengt. Zonder het hoopgevende gezegde van de dag te vergeten, deze ochtend op de radio, in de taxi op weg naar het werk.

'Il faut affronter les abeilles pour faire du miel.'

DEBOUT MAKASI (Sterke) CONGOLAIS NONDEDJU!

1119 keer gelezen