BLOG

14/11

Filipijnen: Human rights under attack

Anna is momenteel in de Filipijnen bij onze partners voor een stage. Ze vertelt haar ervaring.

Lieve vrienden van België, momenteel gaat het hier nogal hectisch aan toe.

Op 1 november heeft de politie 57 activisten gearresteerd. Bij elks van hun zijn valse bewijzen zoals bommen en wapens geplaatst. Door dat het 1 november was, en de dag erna een feestdag was, konden de activisten geen hulp inschakelen. Daarnaast kan je voor de celstraf die staat op het bezit van illegale wapens geen borgsom betalen. Tijdens deze 57 arrestaties hebben ze maar 4 van de 10 arrestatiebevelen gebruikt. De overige 6 moeten dus nog uitgevoerd worden. Hiervoor is GABRIELA een mogelijk doelwit.

Doordat het niet meer veilig is om te slapen in het kantoor, slaap ik zo goed als elke dag ergens anders. Zo heb ik de voorbij twee nachten de eer gekregen om tussen 77 vluchtelingen kinderen te mogen slapen vanuit Mindanao. Daar is momenteel een krijgswet (Martial Law)  aan de gang onder leiding van Duterte. Zij hebben 136 Lumad scholen gesloten omdat ze denken dat ze de kinderen leren om terrorist te worden, leren omgaan met wapens etc. Dit is verre van waar. Het is een schoolsysteem dat is aangepast aan de maatschappelijke benodigdheden. Zo leren ze werken op het land, het huishouden doen, en dit naast het ordinaire schoolpakket. Volgens de overheid is dit het begin van terrorisme. Het project dat hier gaande is, Lumad Backwit School, heeft zoveel mogelijk kinderen en tieners meegenomen als ze konden. Hier gaat hun educatie verder in de mate van het mogelijke door 15 vrijwillige leerkrachten, 5 advocaten, 2 senioren maar voormalige activisten en één ouder die het voor hun opnemen. Buiten de advocaten, reizen deze mee met de kinderen en leven ze samen om de groep in goede banen te leiden. De kinderen hebben hun familie moeten achterlaten. Hun ouders, hun broertjes en zusjes,... Niet iedereen van het gezin kan mee, aangezien de meeste kinderen mee moeten helpen in de financiële bijstand voor het gezin. De kinderen die in de mobiele school zitten zouden hun 'moeten redden' van armoede door hun school af te maken en een diploma te krijgen. Voor een jaar lang verhuizen ze ongeveer elke twee weken naar ergens anders. 10 dagen terug heeft de universiteit haar deuren voor hen geopend. Vandaag vertrekken ze naar een school in Quezon City om hun integratie proces uit te leggen. Velen hebben zich opgekleed volgens de tradities in hun thuisstad.

Ik ben hier met ongeveer 200 open armen heel warm ontvangen en het is moeilijk te beschrijven hoe pakkend en tegelijk betoverend het hier is om te leven tussen deze geweldige groep kinderen. Eén woord voor deze twee dagen; magnifiek.

 

Anna Van Landeghem

231 keer gelezen