BLOG

12/09

Gezondheidswerkers beloven om campagnes voor het recht op gezondheid te voeren

Gezondheidswerkers die de basisopleiding gezondheidstechnieken hebben gevolg van de Council for Health and Development (CHD), hebben beloofd om gezondheidscampagnes te leiden en om meer mensen op te leiden, te organiseren en te mobiliseren om te vechten voor hun recht op gezondheid.

Nanay (moeder) Francing zou op haar leeftijd - ze is 78 - diegene moeten zijn die gezondheidszorg krijgt, maar ze heeft besloten om die gezondheidszorg zelf te geven.

Nanay Francing is één van diegenen die de basisopleiding gezondheidstechnieken, die georganiseerd wordt door de CHD, heeft afgerond. Ze rondde de opleiding af op 8 september bij Barangay San Antonio in Paranaque City, en ze werd zo één van de nieuwste gezondheidswerkers die opgeleid werden via het gezondheidsprogramma van de CHD. Geneeskunde voor de Derde Wereld was één van de partners in dit project van de CHD om op lokaal niveau een organisatie van gezondheidszorg uit te bouwen die door de mensen zelf wordt gemanaged. Ze doet dit in het kader van de versterking van de bredere beweging voor sociale verandering. Zo bevat de opleiding onder andere een gedeelte dat gaat over het begrijpen van de oorzaken van de gezondheidssituatie in het land en ook over de diagnose, preventie en behandeling van vaak voorkomende ziektes. De basisopleiding gezondheidstechnieken is nodig om nadien een gezondheidscomité te kunnen vormen. Dat comité kan dan de leiding nemen bij campagnes in de strijd voor het recht op gezondheid en zelf gezondheidszorg verstrekken.

Paranaque City ligt in het Zuiden van de Metropool Manila. Er zijn verschillende groots opgezette projecten die delen van het gebied willen veranderen in toeristische districten en die ook plaats willen maken voor zakenkantoren en winkelcentra. In veel van die gebieden wonen arme gemeenschappen, wiens wijken nu dreigen te worden vernietigd. Die “ontwikkelingsprojecten” liggen in de lijn van de programma’s van publiek-private samenwerking (PPP) die de nationale regering heeft opgezet. PPP is het belangrijkste onderdeel van president Aquino’s economische programma om het gat in de begroting te dichten door het aantrekken van privékapitaal voor de ontwikkeling van infrastructuur. Maar in tegenstelling tot zijn zelfverklaard doel, is PPP de makkelijkste manier geworden voor grote lokale en internationale bedrijven om controle te krijgen over 's lands strategische infrastructuur zoals energievoorziening, watervoorzieningen, spoorweginfrastructuur enz. Ze doen dit ten koste van de armen die het gros uitmaken van de bevolking. In veel gevallen hebben infrastructuurwerken die opgezet zijn onder PPP er voor gezorgd dat de armen moesten verhuizen.

De deelnemers aan de basisopleiding Gezondheidstechnieken kregen het certificaat dat officieel bevestigt dat ze de opleiding hebben gevolgd tijdens een proclamatie in het dagcentrum van het dorp. Naast het stellen van basisdiagnoses, het behandelen van veelvoorkomende ziektes, en het doorverwijzen  van mensen die meer gespecialiseerde hulp nodig hebben, nemen ze ook het voortouw bij campagnes die mensen bewust moeten maken van het recht op gezondheid en andere zaken die hun gemeenschap aanbelangen. 

“Ik weet dat ik sommige taken, zoals het meten van de bloeddruk, niet meer kan doen, maar ik kan nog altijd helpen om veel voorkomende ziektes te diagnosticeren en ze te behandelen met kruiden. Als ze me nodig hebben, ben ik altijd bereikbaar,” zegt Nanay Francing.

Nanay Francing en de andere nieuwe gezondheidswerkers zijn al lang actief in de strijd voor het recht op gezondheid en goede huisvesting. Ze nemen voortdurend deel aan manifestaties tegen de privatisering van overheidsziekenhuizen en tegen het beleid en de projecten van de overheid die hun dorpen met afbraak bedreigen. Bij het afronden van hun basisopleiding hebben ze beloofd om hier nog verder op door te gaan en voorvechters van gezondheidszorg en sociale verandering te worden.

“Hoewel ik al oud ben, ben ik steeds aanwezig op manifestaties. Ze zeggen dat ik thuis zou moeten blijven, maar zolang mijn lichaam het toelaat, stop ik niet,” zegt Nanay Francing.

Het dorp wordt met afbraak bedreigd, hoewel het geen deel uitmaakt van de gebieden waar nu ontginningsprojecten lopen. De reden hiervoor is dat het dorp naast een beek ligt en de regering “no-build” zones heeft ingesteld in gevaarlijke zones, zoals in de buurt van beken en rivieren, om zo de risico’s tijdens tyfoons en overstromingen te verkleinen. Hoewel dit op het eerste zicht goede intenties lijken, zijn de bewoners toch tegen dit beleid gekant, omdat de regering geen duidelijk relocatieplan heeft en het ontruimen van de “gevaarlijke zones” wordt gewoon gebruikt om het pad te effenen voor de “ontwikkeling” van het gebied. Een dorp in de buurt is al afgebroken om te starten met de bouw van appartementsgebouwen en commerciële centra.

Nanay Francing moet zich echter geen zorgen maken. Er zijn genoeg mensen die in haar voetsporen willen treden. Mensen zoals June, die de cursus als achttienjarige heeft afgerond en beloofd heeft om meer van zijn tijd te spenderen aan gezondheidscampagnes en gezondheidszorg.

“Ik wil meer leren, zodat ik meer kan helpen,” zegt June. 

7443 keer gelezen