BLOG

03/01

Honger? Voor ons geen brioche maar rechten!

Het is een anekdote die in verschillende versies bestaat. Wanneer de keizerin wordt geïnformeerd dat haar onderdanen geen brood meer te eten hebben, roept ze uit: “Dat ze dan brioche eten!” Historisch schijnt het allemaal niet te kloppen maar het illustreert wel mooi dat voeding, honger en macht wel iets met elkaar te maken hebben.

Denk niet dat hongerige mensen enkel voedsel willen

Voedsel en macht. dat zijn ook de thema's van een recent rapport van een coalitie van ngo's: The Right to Food and Nutrition Watch. “Mensen met macht, kennen geen honger,” poneerde één van de auteurs. Ook het omgekeerde is waar: De mensen met honger zijn uitgesloten van economische en politieke macht.

Het lijkt zo voor de hand te liggen. En toch is het goed om er even op door te denken. Dat doet het rapport ook: “De grote landbouw- en voedingsconcerns gebruiken hun gewicht en invloed om hun winstmarges te vergroten en om de politiek voor hun kar te spannen,” zeggen de auteurs, “zonder enige achting voor de belangen van de kleine boeren en de overlevingskansen van hun gemeenschappen.”

Het rapport bekritiseert het beleid dat de macht over de voedselketen verder concentreert bij enkele grote multinationals. En die machtsconcentratie is de grootste bedreiging voor de voedselzekerheid van miljarden mensen. Hulpprogramma's die enkel de productie van voedsel aanzwengelen, spelen die concentratie van macht nog in de kaart. Soms gaat het om goedbedoelde hulp, maar dikwijls komt het grote geld voor dergelijke programma's van de multinationals zelf.

Wat er dan wel moet gebeuren? Vorig jaar tijdens de grote hongersnood in de Hoorn van Afrika steunden we met Geneeskunde voor de Derde Wereld een lokale organisatie in Kenia die de hongerige vluchtelingen ondersteunde. Enkele maanden geleden, tijdens de People's Health Assembly in Kaapstad, vertelde Dan Owalla van die lokale organisatie me over hun aanpak.

“Denk niet dat hongerige mensen enkel voedsel willen,” zei hij, “ze hebben vooral honger naar informatie.” Mijn aandacht was meteen gewekt. Dan en zijn collega's deelden voedsel uit maar tegelijkertijd legden ze de mensen uit wat hun rechten zijn en ze hielpen hen om zich te organiseren. Gevolg: de lokale bevolking was in staat om bij de overheid hun rechten op te eisen. Het duurde niet lang of ze hadden geen voedselpakketten meer nodig. Ze waren in staat om voor zichzelf op te komen.

Een dik rapport en een verhaal van het terrein komen tot het zelfde besluit. Beide bevestigen de aanpak die we ook bij Geneeskunde voor de Derde Wereld voorstaan. Mensen met honger hebben geen brioche nodig, en zelfs niet al te veel voedselpakketten. Wat ze nodig hebben is een herverdeling van de macht. En dat begint dikwijls bij bewustwording over de rechten van elke mens.

6514 keer gelezen
Honger? Voor ons geen brioche maar rechten! | Viva Salud

Fout

Er is onverwacht een fout opgetreden. Probeer het later nog eens.