BLOG

10/10

Paul roept ons tot de orde

Paul Muntini reageert kritisch op een post van Delphine op onze Facebookpagina ...

De sociale media dringen door tot in Congo. Paul Muntini, een actief lid bij onze Congolese partner Etoile du Sud, reageerde op een post van Delphine op onze Facebookpagina waarin ze aankondigde dat de inschrijvingen voor onze vormingscyclus geopend zijn. Paul laat weten dat hij voorstelt om “in de mate van het mogelijke, medewerkers van Etoile du Sud uit te nodigen voor de volgende vormingscursussen. Ze zijn immers het best geplaatst om te spreken over de empowermentervaring binnen hun gemeenschappen! Het zal wellicht wat meer geld kosten, maar het zal tot een boeiend en pedagogisch debat leiden”.

We organiseren immers van 15 tot 17 november een vormingscursus om de sociale verenigingen, de vakbonden en volksorganisaties in het Zuiden beter te leren begrijpen. Als ngo willen we dat mensen uit het Zuiden in staat zijn om op te komen tegen de multinationals en hun medeplichtigen in de regering. Paul heeft wel degelijk gelijk. We kunnen dit niet doen zonder de mensen die ter plaatse werken. We hadden in onze post de bijdragen van de mensen uit het Zuiden duidelijker naar voor moeten brengen. Vorig jaar was Obeth van onze Filipijnse partner Gabriëlla aanwezig en Paul bracht ook zijn bijdrage via een videoboodschap. Dit jaar zal een vertegenwoordigster van onze Palestijnse partner UHWC aanwezig zijn.

Ik was blij met de boodschap van Paul. Hij herinnerde me aan mijn beginjaren bij G3W. Toen ik hier begon te werken, wilde ik weten wat onze organisatie precies deed, welke concrete resultaten ze haalde. Onze directeur, Wim, vertelde me toen over een ontmoeting die hij had met een ontwikkelingsconsulent die net terugkwam van een bezoek op het terrein, in het kader van een project dat hij voor de Belgische regering moest evalueren. De consulent zei hem: “Jullie zijn mensen die goed weten wat het betekent macht aan de mensen te geven”. Gevleid, maar vooral geïntrigeerd, vroeg Wim hem wat hij precies bedoelde. De consulent lichtte toe: “Toen ik met de woordvoerders van de Filipijnse boeren in de zones van jullie partner sprak, stelden ze zich allemaal recht alvorens mijn vragen te beantwoorden. Ze keken me recht in ogen toen ze hun verhaal deden over wat hun ter harte ging”.

Ik moet bekennen dat het verhaal van Wim toen niet veel indruk op me maakte. Het is pas in de loop van de voorbije zomer dat ik besefte hoe relevant het was. Toen een groep jonge Belgen die deelnamen aan een solidariteitsreis van intal en G3W een bezoek brachten aan een volksgezondheidscomité in een arme wijk in Kinshasa, stelde Erick, onze vertegenwoordiger bij l’Etoile du Sud, de leden van het comité gerust met volgende woorden: “Spreek vrijuit. Heb geen schrik voor de blanken, jullie zijn hen niets schuldig”. De mensen waren gerustgesteld en zeiden precies wat ze wilden zeggen, in hun eigen taal. Je moet vandaag dus niet ver lopen om nog de gevolgen te zien van een koloniaal systeem dat tientallen jaren de volksklassen de superioriteit van de blanken en de rijken heeft ingeprent.

Wat me in dit verband veel plezier doet, is het feit dat Paul ons tot de orde roept. Dat hij dit weet en het durft te doen. Ongetwijfeld een eerste stap in het proces van empowerment: over de mogelijkheid beschikken en de moed hebben om zich uit te drukken. Echte empowerment betekent dat de volksklasse zich bevrijdt van alle complexen die haar van bovenop opgelegd werden en zelf haar lot in handen neemt. En, onder ons gezegd, het doet ons toch veel plezier dat we daartoe ons steentje mogen bijdragen.

 

Om de drie weken geeft de rubriek “Wat nieuws dokter?” van het weekblad Solidair, het woord aan G3W. Wij herpubliceren die bijdrage hier.

7565 keer gelezen