BLOGS

ma, 15/01/2018

Blauw is de kleur van de bassin die ondersteboven rust op het hoofd van de vrouw, gehurkt tussen mijn overbuur en mezelf. Blauw is de kleur van mijn ribben en heupen, schurend en schokkend bij elke put in de weg, tegen het ijzeren frame van de bank die plaats voorziet voor vijf. 

Maniema, Villé, Kenia, Katuba, Bel-Air Camp. De richtingen weergalmen doorheen de stem van de reseveurs in de avenues van Lubumbashi. De reseveurs zijnde de ontvangers. Diegenen die een stapel briefjes in hun handen klemmen, die aan de buitenkant van de bus hangen en die boven het dak heen schreeuwen om klanten te lokken.  

Makelele (lawaai), discussie in de bus. Weye (jij), muzungu (blanke), serrez bassin munene (schuif op met je brede heupen). Het transportgeld is opgeslagen. Op straat liggen ijzeren barrières, de politie voert controles uit. Wie niet in orde is, betaalt. Veel transport is er niet te bespeuren. De bevolking strekt de benen. Zeven km heen, zeven km terug. Mensen praten. De politie stopt het geld in zijn zakken. Een collectieve schreeuw en paniek breekt uit wanneer de bus moet uitwijken voor een furieuze tegenligger. Hij pleegt vluchtmisdrijf om aan de controles te ontkomen. 

 

Elodie Braeckeleer, vrijwilliger, Congo, voetbalveld, G3W
ma, 18/12/2017

14 G3W-vrijwilligers uit Aalst staken de handen uit de mouwen op zondag 10 december. Hun dessertenbuffet bracht 540 euro op voor onze campagne voor Filipijnse mensenrechtenactivisten. Vrijwilliger Lucky vertelt hoe ze hun actie hebben aangepakt.

vr, 01/12/2017

Rode stippen, groene stippen, verstrengeld in een georganiseerde structuur van parallel, zij aan zij liggende lanen, omringd door een diep rood gekleurde aarde.

De aarde naderend, beeld verscherpend, met golfplaten bedekte bakstenen huisjes. Gecamine, Générale des carrières et des mines
entreprise minière, in het vizier. Katanga.

Lucht! Zuurstof. En Peppo, wind. Verademing!

Lubumbashi, voorheen op m'n netvlies verankerd als een jewelste van bevolking-stad. Nu ben je slechts een pindanoot in vergelijking met Kinshasa. 

Elodie Braeckeleer, vrijwilliger, Lubumbashi, fiets
do, 23/11/2017

Het is een veelbesproken thema. Als het over Kinshasa gaat spreekt men onvermijdelijk over de manier waarop de Kinois hun stad kleur geven. De eerste mensen die opvallen in het Kinoise landschap zijn de duizenden mamans maraichaires die hun eieren, brood, groenten op straat en typische Congolese schotels in informele bistros aan de man brengen, de jongeren die zich dagelijks over vier à vijf gemeenten verplaatsen om krediet en sigaretten verkocht te krijgen en de vele chauffeurs die in uitdagende weersomstandigheden het Kinoise verkeer trotseren.

vr, 17/11/2017

1 scenario

Actie-theater: Thierry Barez en Roger Kakule Manzekele

 

 

di, 07/11/2017

Kinshasa is wijds en onvoorspelbaar. Orde in de chaos vinden, is de afgelopen maanden geen zorgeloze opdracht geweest. Tussen de ondersteuning van onze Congolese partners EDS (Etoile du Sud) en CODIC (Collectif du Développement Intégral du Congo), de subsidieaanvragen, narratieve, financiële rapporten en dagelijkse beslommeringen door vond ik nauwelijks tijd en ruimte om mijn impressies op papier te zetten. De historisch gevormde paradoxen van Congo en de gelaagdheid van Kinshasa maken het moeilijk om een totaalbeeld van het land, de stad en het netwerk van onze Congolese partners te krijgen. Ik tracht met fragmentarische impressies het ritme van Kin in mijn nieuwe thuisland weer te geven.

di, 31/10/2017

Kinshasa, 

waar gebouwen van rijke buitenlandse ondernemers in brand vliegen.
waar brandweerwagens droog blussen.  
waar soldaten loze schoten in de Fleuve vuren. 
waar kleine zelfstandige schilders maanden op hun vergoeding wachten. 
waar de student architect iedere week 15$ moet kunnen leggen.
waar de visser zijn vistechnieken liever niet aan een ander prijsgeeft. 
waar mensen een tiental km stappen wegens gebrek aan financiën voor transport. 
waar jongeren zich stevig wassen om de eventueel opgelopen AIDS van zich af te schrobben. 
waar ratten en kakkerlakken vertrouwde huisdieren worden.   
waar kinderen door hun moeder gestuurd worden om te bedelen.  
waar je gratis wormpjes bovenop je vers gekochte groenten krijgt.  
waar ‘foufou’ meteen ingeslikt wordt zonder kauwen om zoveel mogelijk in korte tijd te eten. 
Wie weet wanneer is je volgende maaltijd? 

 

 

Pagina's

155196 keer gelezen