04/01/10

Arbeidersrechten verdedigen in DR Congo, geen makkelijke zaak

In de volkswijken van Lubumbashi vormt en organiseert onze partner Usahidizi mensen via gezondheidscomités om samen op te komen voor gezondere leefomstandigheden.

De gezondheidswerkers komen er ook in contact met mijnwerkers en andere arbeiders, die vaak in onveilige en ongezonde omstandigheden werken. Gezondheid is dan ook een belangrijk thema voor de vakbonden, maar vaak ontbreekt de nodige vorming. De band met Usahidizi is snel gelegd.

De recente samenwerking tussen het Syndicat Chrétien des Travailleurs du Congo (SCTC) en onze partner Usahidizi biedt goede perspectieven. Een jonge organisatie als Usahidizi kan leren uit de ervaring van de vakbond in het organiseren van mensen, terwijl de SCTC zich als vakbond versterkt door ook in bedrijven het gevecht voor het recht op gezondheid op de agenda te plaatsen.

Alex Kyungu is algemeen secretaris van het SCTC, een vakbond die zich onder meer richt op arbeiders uit de mijnbouwsector (Gécamines), de transportsector en de constructiesector. In een uitgebreid interview (zie deel 1 en deel 2) gaat hij in op de geschiedenis van het syndicalisme in de DR Congo, vanaf de periode onder Mobutu, waar er van syndicalisme nauwelijks sprake was, tot vandaag, waar een overdaad aan vakbonden (meer dan 400) de strijd sterk bemoeilijkt.

Alex vertelt over het ingewikkelde politieke kluwen in zijn land waar internationale instellingen als de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) de regering financieel onder druk zetten en dwingen om asociale maatregelen te treffen. “De echte bestuurders in Congo zijn de multinationals en de internationale financiële instellingen”, merkt hij op. “Zij houden het land in hun greep door een schuldenlast van 12 miljard dollar. Elke maand moet de staat 50 miljoen dollar terugbetalen. Wanneer we een nationaal programma willen lanceren, worden we daarmee voortdurend geconfronteerd. In de praktijk is onze vrijheid beperkt: wanneer we onderhandelen met het management van Gécamines hebben we onrechtstreeks ook te maken met de multinationals, het IMF en de Wereldbank. Zij leggen hun voorwaarden op aan de regering. De regering mag dan wel de bedrijfsleiding van ondernemingen zoals Gécamines aanstellen, in werkelijkheid zijn het de multinationals, het IMF en de Wereldbank die de touwtjes stevig in handen houden en in hun belang handelen.”
Het is dus zaak om goed op te letten en bondgenoten te zoeken, zowel binnen de eigen regering als internationaal.

De Wereldbank oefent continu druk uit op de regering om de karige sociale verworvenheden van de arbeiders af te bouwen. Alex: “We zijn dan ook in een voortdurende strijd met de Wereldbank verwikkeld. Om de overheidsbedrijven aantrekkelijk te maken voor privatisering en het bestuur 'efficiënter' te maken, dwingt ze de Congolese overheid zelfs om de nationale sociale wetgeving met de voeten te treden. De financiële instellingen profileren zich graag als 'donoren', maar eigenlijk laten ze vooral onze grondstoffen en rijkdom het land uitvloeien.”

Alex licht zijn analyse toe met het syndicaal verzet tegen de afbraak van de medische voorzieningen en de schooltoelage voor arbeiderskinderen.

6925 keer gelezen
Arbeidersrechten verdedigen in DR Congo, geen makkelijke zaak | Viva Salud

Fout

Er is onverwacht een fout opgetreden. Probeer het later nog eens.