28/09/18

Nog een training rond gemeenschapsparticipatie?!

Op 22 en 23 september namen enkele medewerkers van de Palestijnse partners van Viva Salud deel aan een trainingsactiviteit voor trainers (TvT), met als doel sterker te kunnen interageren met de gemeenschap in de strijd voor gezondheidszorg. De training werd gegeven door onze collega Chiara Bodini.
De meeste buitenlanders komen om ons hun visie op te leggen. Deze training was anders. Ik kreeg niet het gevoel dat ons werd opgelegd wat we moesten doen, maar dat we állen solidair samenwerkten

Hóe je iets aanleert is even belangrijk als wát je aanleert

Aanvankelijk leek het mij niet nodig om nogmaals te spreken over gemeenschap en participatie, omdat deze concepten ons reeds bekend waren.”, zei een oudere deelnemer. “Echter”, vervolgde ze, “ik realiseerde me snel dat achter deze concepten een hele wereld schuilgaat. De training daagde me uit om dieper in te gaan in mijn manier van het te benaderen te behandelen.” 

We weten dat mensen meer halen uit leerervaringen of –omgevingen wanneer ze actief betrokken zijn in het leerproces. Om die reden is de TvT opgesteld als een coöperatieve leerervaring, gebaseerd op vijf kernpunten: 

  1. Leren is een actief en constructief proces
     
  2. Leren is gekoppeld aan een rijke context
     
  3. Leerlingen hebben diversiteit
     
  4. Leren is intrinsiek sociaal
     
  5. Leren heeft een emotionele en subjectieve dimensie. 

De TvT werd georganiseerd door onze partnerorganisaties na kennis te hebben gemaakt met het boek “Building a movement for health”, een samenwerking tussen Viva Salud en de People's Health Movement (PHM). Het hele proces, van idee tot realisatie, werd uitgevoerd in samenwerking, om objectieven, een methodologie en een schema te definiëren dat de noden van de deelnemers weerspiegelt. Meer specifiek: de nood om sterker te staan in gemeenschapszaken die het mogelijk maken om de gemeenschap meer stem en kracht te geven in het definiëren van gezondheidsproblemen. 

 

Verder kijken dan je neus lang is

Deelnemers kregen de kans om rechtstreeks te ervaren hoe bepaalde manieren van participeren kunnen worden benut om gemeenschappen te helpen met het definiëren van hun noden en prioriteiten. Om de oorzaken van hun problemen te begrijpen. En om actiestrategieën te definiëren (zowel directe actie als intermedierende actie). 

Het boomdiagram om de kernoorzaken van gezondheidsproblemen te analyseren, hielp mij beseffen dat er verschillende vertrekpunten zijn in de aanpak van een probleem”, zei een jonge deelnemer.
Zij kregen ook de opportuniteit om stil te staan bij hun eigen positie en standpunten, aan de hand van oefeningen die onderliggende problemen als macht en privilege aan de oppervlakte helpen brengen. 

 

De rol van ngo’s

Deelnemers dachten kritisch na over de rol en het potentieel van ngo’s in het bijdragen tot sociale verandering. Problemen als verdeelde partijpolitiek, een donor-gedreven aanpak en de vervreemding van NGO-medewerkers bij de lokale bevolking, ondermijnen het vertrouwen en de legitimiteit die de organisaties en hun medewerkers kunnen ondervinden binnen de gemeenschap. De meeste deelnemers bevestigden dat het mogelijk is om actief te zijn ondanks deze beperkingen. Een gedegen inzet en veel toewijding zijn echter nodig om geloofwaardig en effectief te zijn. 

Een deelnemer waarschuwde: “We dienen eerst de omgeving waarin we werken en haar beperkingen te begrijpen. We moeten ons bewust zijn van de agenda van de ngo’s en onszelf de vraag stellen wat de ngo’s kunnen doen om sociale beweging te versterken”. Bewustzijn en zelfreflectie zijn belangrijke middelen gebleken om onze positionering te begrijpen, om te zien wat ons motiveert en waar onze limieten liggen. Bovendien zou een participatieve aanpak geen tijdslimieten mogen kennen, en moet deze worden aangemoedigd ook buiten de grenzen van het project. 

Solidariteit als aandrijver voor verandering 

De meeste buitenlanders komen om ons hun visie op te leggen. Deze training was anders. Ik kreeg niet het gevoel dat ons werd opgelegd wat we moesten doen, maar dat we allen solidair samenwerkten.” 

De PHM wil mensen verbinden met bondgenootschappen gebaseerd op gedeelde samenwerking. Want veel van de problemen die we tegenkomen in verschillende landen en situaties zijn ontstaan door soortgelijke processen van uitbuiting en ongelijke verdeling van macht en middelen. De PHM wil ook het gedeelde bewustzijn versterken, waardoor we de macht hebben om te veranderen bij collectief handelen.  

Zoals een deelnemer opmerkte: “We moeten meer in onze eigen mensen en in onze eigen kwaliteiten geloven, en we moeten dit geloof overbrengen op de gemeenschap.” We kunnen mensen niet mobiliseren als we diep vanbinnen niet overtuigd zijn dat we – samen – het verschil kunnen maken. 

 

Sources

477 keer gelezen